Бына һеҙгә ғибрәтле хикәйә

Ғәләйән былай тине:
— Фәҡирлек япраҡтарын, сабырлыҡ тамырҙарын, тыйнаҡлыҡ орлоҡтарын, танып-белеү емештәрен һәм фекерләү емештәрен ал. Уларҙың барыһын да үкенес һауытында бута һәм тәҡүәлек ҡаҙанына бушат, шунан һуң өҫтөнә йомшаҡлыҡ (хәлимлек) һыуы ҡой, аҫтында мөхәббәт утын тоҡандыр һәм ҡайнап сыҡҡансы тот. Һуңынан май өҫтәп, ризалыҡ һауытына бушат, маҡтау елпеүесе менән елпе һәм, ниһайәт, фекерләү стаканына ҡойоп, истиғфар (ғәфү үтенеү) ҡалағы менән эс. Шунда һин гөнаһтарға башҡа бер ҡасан да ҡайтмаҫһың.

Быны ишеткәс, табиб, тын ала алмай хырылдай башланы, аңын юғалтып йығылды һәм йән бирҙе.

Тиҙҙән мин юлымда Ғәләйәнде осраттым һәм уға:
— Һин ул кешене үҙ нәсихәтең менән үлтерҙең! — тинем.

Ул:
— Юҡ, мин уны терелттем, — тип яуап ҡайтарҙы.

Мин:
— Нисек? — тип һораным.

Ғәләйән әйтте:
— Өс көндән һуң мин уны төшөмдә күрҙем: өҫтөндә йәшел күлдәк, ә ҡулында — Ожмах ботағы ине. Мин унан: «Эй, һөйөклөм! Аллаһ һинең менән нимә ҡылды?» — тип һораным. Ул былай тине: «Эй, Ғәләйән! Мин Рәхмән булған Раббым ҡаршыһына баҫтым. Ул минең гөнаһтарҙы ярлыҡаны һәм тәүбәмде ҡабул итте. Ул минең кәмселектәремде Үҙ ғәмәлдәрем өсөн түгел, ә Үҙ рәхмәте менән кисерҙе. Һәм хәҙер мин бында Әл-Мостафа (Аллаһтың уға сәләме һәм фатихаһы булһын) менән күршеләшмен».

Сығанаҡ: https://vk.com/club215622371?w=wall-215622371_15490