

Тегеләр ни, хужа кәңәш биреп торғас, өйҙө «һә» тигәнсе яһап та ҡуя. Унда күсенгәс, Бурһыҡ аптырап:
– Бәй, тәҙрәһе ҡайҙа? – тип һорай икән.
– Уның кәрәге юҡ, ҡышҡыһын ел өрмәҫ, – тип аңлата ҡуяндар.
– Мейесе лә күренмәй?
– Өй эсе иркен булһын, тинең, шуға ла аҡлан ситенә яһап ҡуйҙыҡ. Урман эргәлә генә бит, утын ташып та этләнмәйһең?
– Ишеген дә уйманығыҙмы ни?
– Теләһә кем борсоп йөрөмәһен өсөн иҫке ағас төбөнә ҡаҙаҡлап ҡуйҙыҡ.
– Бындай йортта йәшәп булмай! – тип ҡуяндарҙы әрләр ине. Ни эшләһен, бер ни ҙә әйтә алмай. Сөнки барыһы ла уның кәңәше менән эшләнде бит...
Фото: stihi.ru