Һәр кемдең үҙ хыялы

Унда «ноль» билдәһе ҡуйылған. Уҡытыусы эргәһенә килеп:
– Һеҙ, ни өсөн миңә шундай баһа ҡуйғанығыҙҙы аңлатып бирә алмаҫһығыҙмы икән? – тип һорай үҫмер.
– Унда нимә яҙғандарыңды үҙең аңлайһыңмы һуң? Һис тә ысынбарлыҡҡа тап килмәй, – ти уҡытыусы.
– Ни өсөн?
– Осон осҡа ялғап йәшәгән ғаиләнең ҡайҙан ул тиклем малы булһын инде? Һәйбәт билдә алғың килһә, иншаңды яңынан яҙып бир.
Кәйефе ҡырылған малай­ҙың башына бүтән бер уй ҙа килмәй, сөнки уның бит иң ҙур хыялы ошо ине. Шулай ҙа кәңәш һорап атаһына бара.
– Нимә эшләйем икән? – тип хәлде уға һөйләп бирә.
Атаһы:
– Үҙең дөрөҫ ҡарар ҡабул итерһең, тип уйлайым, улым, ҡыйыу бул! Юлыңда осраған кәртәләрҙе йырып сыға белергә тырыш.
Үҫмер яңынан аҡ ҡағыҙ бите ала ла тап-таҙа итеп элекке ин­шаһын күсереп бирә. Ә уның аҙағында: «Һәр кемдең үҙ фекере була, һеҙ ҡуйған баһаға ғына ҡарап минең хыялым барыбер үҙгәрмәйәсәк», – тип яҙып ҡуя.
Ысынлап та, бөгөнгөнө күҙ­аллап ҡына кешенең киләсәген анализлап булмай. Сөнки белеп торабыҙ, тормошта төрлө хәлдәр осрай: кемдер балда-майҙа йөҙөп, ата-әсәһе мәрхүм булғас, уларҙан ҡалған әҙер донъяны үҙенең йүнһеҙлеге арҡаһында бик тиҙ туҙҙырып бөтә. Ә берәүҙәр фәҡир генә үҫһә лә, уңған, зиһенле булғас, юҡтан бар яһап, бынамын тигән итеп донъя көтә башлай.

Фото: Яндекс.Дзен