– Ниндәй һөнәрең бар? – тип һораған балыҡсы.
Егет:
– Байлығыбыҙ үҙ ғүмеребеҙгә лә, балаларыбыҙҙың балаларына ла етерлек, – тигәс, күп уйлап тормай:
– Байлыҡ – бер айлыҡ, уға ышаныс юҡ. Һөнәре булмаған кешегә мин ҡыҙымды бирә алмайым, – тигән дә кире бороп ҡайтарып ебәргән.
Нисәлер айҙан һуң егет килеп, балыҡсының ҡыҙын яңынан һораған.
– Мин кәрзин үрергә өйрәндем, бына был кәрзинде үҙем яһаным, – тигән.
– Балыҡсы, ҡыуанып:
– Инде мөмкин! – тигән дә ҡыҙының никахына шунда уҡ ризалығын биргән.
Фото: andareatartufi.com