Түҙемлелек һәм хеҙмәт

– Һин күп сәсәһең, шул тиклем күп эшләйһең. Әммә бөтә бойҙайың дә шытып сыға алмай, – ти малай. – Ана, ҡара – ҡайһыларын ҡош-ҡорт сүпләй, күбеһе юлға сәселә, ҡайһылары сүп арҡаһында баш күтәрә алмай. Минеңсә, был бик ауыр һәм ҡәҙерһеҙ хеҙмәт.
Ир бер аҙ тын тора ла былай ти:
– Һинең кем булып китеүең бер ниндәй әһәмиәткә эйә түгел, һин барыбер иген сәсәсәкһең. Уңышлы булыр өсөн иген сәсергә кәрәк. Был – тормоштоң нигеҙе.
Һин берәй эш башлаһаң, һәр ваҡыт ҡаршылыҡтар осрай. Улар сүп булһынмы, ҡош-ҡортмо йәки башҡа нәмәме, ә һин уларға иғтибар итмә, үҙ эшеңде эшлә. Аҡыллы кеше һәр ваҡыт сәсеүен дауам итәсәк. Һәм бер ваҡытта ла сәскәненә генә ҡәнәғәт булып ҡалмаясаҡ, тағы яҡшыраҡ һәм күберәк эшләйәсәк.
– Күп эшләргә! Тимәк, һинең баҫыуың мине берҙән-бер нәмәгә өйрәтә ала, – тип көлгән малай.
– Бер генә эш етмәй. Һәр хеҙмәт тә түҙемлелек талап итә. Сәсеп бер көн үтеүгә уңышты йыйып алып булмай. Ул үҫһен өсөн ваҡыт кәрәк. Тәбиғәттең ҡанундарын үҙгәртеп булмай: тәүҙә ултыртаһың, утайһың, үҫтерәһең, аҙаҡ ҡына уңышын йыяһың.
Иң мөһиме – ултыртҡандарың ғына үҫәсәк. Әгәр һин изгелек сәсһәң, улар һиңә меңләтә изгелек булып кире ҡайта. Орлоҡтарға ҡарата бик тә иғтибарлы булырға кәрәк. Изге эштә һинең һәр орлоғоң шытып сығасаҡ.

Фото: inpearls.ru