

Ҡалғандары ни әйтергә лә белмәй, аптырашып, был иргә ҡарай, шунан инде аҡһаҡалдың фекерен һорайҙар.
“Тулы дөрөҫлөк ята уның әйткәнендә, — тип йылмая хикмәт эйәһе һәм, сал һаҡалын һыйпай-һыйпай, һүҙен дауам итә. —Ысынлап та, ҡатын аяҡ кейеменә бәрәбәр... Беләһегеҙме, кемдәр өсөн? Үҙен табан тип иҫәпләгәндәр өсөн. Ә инде башмын тип һанаған ирҙең башында ул фәҡәт таж ғына буласаҡ!”