

Был ваҡытта бабай айыуҙың артында тура килгән һәм айыу әбейенә һуҡҡан тип аңлаған. Айыҡ киткәс, ҡараһа, әбейе ағас төбөндә нисек торған, шулай ҡатып тора икән. Аҙаҡ бабай: “Әбейҙе лә йыға һуға алманы ул айыу”, - тип һөйләп йөрөгән.
Бер заман үҙе эсеп иҫереп, әбейен һуғып ебәргән һәм: “Шәпәй һиңә айыу түгел, һуҡһа, йыға һуға”, - тигән, ти. Хәҙер берәй ирҙең ажарлығын самалағанда: “Айыу түгел бит был, йыға һуғырға мужыт”, тип ҡуялар.
(М. Ҡаһарманова сәхифәһенән).