Мосолмандар шуға ла, берәй хәл булып, Аллаһтан нимәлер һорарға ихтыяжы килеп сыҡһа, намаҙын көтә. Сәждәлә ул Раббыһы менән оҙаҡ итеп һөйләшә, Уға аһ-зарҙарын асып һала, рәхмәттәрен әйтә, кәрәк нәмәләрен һанай, гонаһтары өсөн ғәфү үтенә, тәүбә итә, мәрхүм туғандары өсөн ярлыҡау һорай, тере ҡәрҙәштәренә именлек теләй һәм башҡаһы. Аҡсаһын йомарлап, уға мәсеткә йүгерәһе лә түгел, ҡәберҙәргә барып баш терәүҙә лә хәжәте юҡ. Аллаһ һәр саҡ уның янында, Аллаһ уға яҡын, уны ишетә һәм күрә – сәждә генә ҡыл!