Дура булмағыҙ!

Теге ҡатын ауылға яңғыҙы ҡайтҡан, ә ирҙең янында үҙенеке ултыра. Әммә аҡылдан шашҡан шикелле ҡыландылар инде. Был бисә барыһын аптыратып, ауылда ошо классташ менән ҡалырға булды. Өс ай йәшәнеләр. Тегенеһе унан тиҙ ҡасты. Йә, бешерә белмәй, өйҙә бардак, ундай бисә буламы тип. Ярай әле, үҙен ҡатыны кире индерҙе. Ә быныһын ире кире алманы, үҙенә икенсе ҡатын табып, рәхәтләнеп йәшәне лә китте. Бер ҡыҙҙары бар ине, уныһы ла әсәһен ғәфү итмәне. Янғыҙ, алама ғына әйҙә йәшәне ауылда. Һуңынан эскегә бирелеп китте. Барып барып әрләп тә ҡараныҡ юҡ булманы. Һылыу ханымдан ярты йыл эсендә бомжға әйләнде. Бер йыл була инде үлеп ҡалғанына, тыныс ятһын. Ире менән ҡыҙы ерләргә лә килмәне. Аҡыллығыҙҙы юймағыҙ, ҡатын-ҡыҙҙар! Мәктәптәге үткән-бөткән, иҫләп кенә тик йөрөгөҙ!

Анон.