

— Юҡ, ауырымайым, — ти.— Беҙҙә ауылда медпункт бар, тик медик юҡ. Шунда эшләһә, ауылға килгән өсөн хөкүмәттән аҡса бирәләр, өҫтәүенә эш хаҡы була.
Был яуапты ишетеп шаҡ ҡаттым.
— Үҙегеҙ ҡайҙа эшләһегеҙ һуң?—тим.
Ҡатын эҙләүсе эшләмәй булып сыҡты. Мал ҡарап, баҡса үҫтереп йәшәй.
— Һуң, — мин әйтәм, — һеҙҙең йәшегеҙгә песионерка ғына тура килә. Ул һеҙгә сыҡһа ла эшләмәҫ ул, йәштәр һеҙгә сыҡмаҫ.
— Хәҙер бит пенсияла булһаң да эшләргә була. Бәлки, эшләр, — ти.
Бына шундай ирҙәр бар хәҙер. Ҡатын түгел, аҡса көҫәйҙәр. Үәт, замана.