Иң мөһиме эш

Байрас та ойоп ултырмай. Уйын эш тү­гел: иң ауыр, иң мөһим йөк уның иңенә һа­лынған. Ул булмаһа, белмәйем, был ойошма күптән лыпыр емерелеп төшкән булыр ине. Ана, өҫтәлен күрәһегеҙме? Бер өйөм ҡағыҙҙар араһынан уның ба­шының пеләш урыны ғына ялтырап күренеп ҡала. Оҙон йыл буйына яҙа ла яҙа ул. Был ҡәҙәр ҙә өҙлөкһөҙ эшләүгә ябығып китте хатта, элек бүҫелеп барған сикәләре күҙгә күренеп һурылды, күҙҙәре ағас ботағы кеүек өңрәйеп эскә батты. Ал юҡ, ял юҡ. Уйын эшме ни: инде ҡасанан бирле иртәнән ҡара эңергә тиклем ҡулынан ҡәләме төшмәһен әле. Эштә генә өлгөрә алмағас, ял көндәрендә лә сыҡ­ҡыланы шул. Инде башҡа коллегалары күптән отпускыла булып, ҡа­баттан эшкә сыҡһа, ә ул, ба­хырың, әле һаман былтыр­ғыһын ала алмай эт була.
Һуңғы осорҙа ойошманың үҫеш юлдарын, перспективаһын бил­дәләгән концепция менән хитланды. Уныһын теүәлләп, хәл алырға өлгөрмәне директор йәнә саҡыртып алды.
– Квартал планы кәрәк! Ир­тә­гә кискә әҙер булырға тейеш.
Ул ғына нимә инде Байрасҡа, өйрәнгән баш. Ундай эш менән бер бөгөн генә ултырмай. Был­тырғыһын йәһәт кенә соҡоп сығарҙы ла, йылын, числоһын үҙгәртеп, йәнә бер нисә һүҙ өҫ­тәгәйне – план шап әҙер. Кисте көтөп тора буламы ни! Төшкә тиклем үк уны директор өҫтәленә индереп тә һалды.
Хәҙер бына нисәнсе аҙна инде ул ахмаллаға ҡалып былтырғы эш һөҙөмтәләре тураһында от­чет яҙа.
– Уф, ҡулым ҡалманы, күҙем атылып сығып барған һымаҡ. – Байрас, ауыр һулап, башын ҡал­ҡытты. Унан, бармаҡтарын яҙ­лыҡтырып, һелккеләп алды. Ал­дындағы графиндан һыу уртланы.
Бер аҙҙан отчетын тотоп, ҙур бер эш атҡарған ҡиәфәттә аяҡ­тарын кирә баҫып, хужа бүлмә­һенә юлланды.
– Ил башлығы ниндәйерәк бурыстар ҡуя әле? – Директор ҡулына ҡәләмен алып, ҡағыҙ­ҙарға тексәйҙе. Унан зиһене асылып китеренә өмөтләнеп, тә­мәкеһен ҡабыҙҙы. – Тәк, илдәге демография, йәш ғаиләләргә ярҙам, ришүәтселәргә, тәмә­кеселәргә ҡаршы көрәш... Унан Байрасҡа ҡарап: – ҡустым, ҡой­тораҡ күренә, – тине. Бер нисә минут самаһы уйланып торғандан һуң:
– Давай шуларҙы-шуларҙы өҫтә, тине.
Ана шулай ҡағыҙға төшөр­гәндәрен хужанан тикшертеп ала ла тағы ла тотона яҙырға. Унан йәнә шулай ҡабатлана. Инде әллә туғыҙ, әллә ун тапҡыр ҡабаттан күсереп яҙа торғас, һис ниндәй икеләнеүһеҙ бик кәрәкле урынға ебәрер ҡиәфәткә килде.
Байрас ойошманың план-проспекты тигән папканы ҡулына алды. Ошо аҙнала быныһын ослап ҡуйһа, киләһендә медиа-планға тотонор.
Эш сәғәте тамам. Иртәгә шәм­бе, рәхәтләнеп ял итермен, бәлки, берәй киноға барырбыҙ тигән уй менән Байрас ишек тотҡаһына үрелгәйне генә директор менән бәрелешә яҙҙы.
– Байрас Мөхтәрович, тағы ла бер мөһим эш бар. Өҫтән йыйылыштың протоколын һорайҙар. Дүшәмбегә әҙер бу­лырға тейеш. Шуны ял көн­дәрендә әҙерләрһең әле.
Байрастың йөҙө йәмрәй­ҙе.
– Ярай, – тип кенә бышылдап яуап ҡайтара алды ул. Унан ҡабаттан боролоп, өҫ­тәлендәге ике-өс кирбес ҡа­лынлығындағы папкаларын тыңҡыслап сумкаһына тул­тырҙы ла ҡайтыр юлға сыҡ­ты.

И. ЛОҠМАНОВ.