Эт – кешенең дуҫы

Ир:
– Тағы ла бер пакет бирегеҙ, йә йыртылыр, – тине.
– Йыртылмай, улар ныҡлы! – тип ҡаршы төштө һатыусы.
Ир пакетты ҡулына алыуы булды, ул йыртылып китте лә ҡанаттар асфальтҡа һибелде. Ир аҡса түләүҙән баш тартты. Уның фекеренсә, пакет һатыу­сының ҡарунлығы һәм ял­ҡаулығы арҡаһында бөтә ғәм алдында яраҡһыҙға әйләнгән. Һатыусы ҡатын иһә киреһен һөйләй. Бәхәскә сираттағылар ҙа ҡушылды, ике лагерға бүленеп ҡысҡырышырға тотондолар: “Һатыусы хаҡлы!”, “Ир юҡҡа бәйләнә!”
Шул ваҡыт әллә ҡайҙан эт килеп сыҡты ла әкрен генә атлап асфальттағы ҡанаттарға яҡынлашты. Күренеп тора, иҫәбе нисек тә күберәк табыш эләктерергә лә ҡасырға! Лә­кин… ул ҡанаттарҙы еҫкәгәс, бер килке тирә-яғына ҡаранып алды ла үҙ юлы менән китеп барҙы.
Эттең бындай тәртибенә ғәжәпләнгән ир ҡанаттарҙың береһен алып еҫкәп ҡараны, шунан быны эшләүҙе башҡа­ларҙан да талап итте. Ниндәй еҫ икәнен аңлағанһығыҙҙыр инде. Сиратта тороусыларҙың бер тауыштан ҡабул ителгән ҡарарынан һуң һатыусы па­латкаһынан сығып ҡанатта­рҙы йыйып алды, был хәлде өндәшмәй генә күҙәтеп тороусы ике ҡатындан тауарҙы ҡабул итеп алғас, аҡсаларын кире ҡайтарҙы.
Шунан эт – кешенең дуҫы, тигәндәренә ышанмай ҡара!

И. ХӘМӘТНУРОВА.