Яна йөрәк

– Әммә лә тарамыш ул шундай ҡәһәр һуҡҡан нәмә, – тине күршем, – бик оҙаҡ төҙәлмәй хитлай. Егерме көн ни ауырыу, ни сәләмәт түгел – ятам бына шулай.
Күршем ныҡ йонсоған. Үҙе үтә лә борсоулы. Хатта әйтер инем, ҡалтырауыҡҡа әйлән­гән.
– Ята-ята нервы бөттө, күр­ше, – тине ул, ғазаплы һыҙ­ланып.
– Бюллетенгә түләйҙәрҙер бит?
– Түләйҙәр ҙә ул.
– Тулыһынсалыр бит?
– Тулыһынса ла ул.
– Әләйһәң, борсолорға урын юҡ. Рәхәтләнеп ауырып тик ят.
– Ятырһың бында! – тип, күршем сатай-ботай йөрө­нөр­гә тотондо. – Гәзит уҡы­һаң – сәстәр үрә тора. Указдар сыҡҡас, урлашыу бөттө тинем. Ҡайҙа ул – һаман урлашалар.
– Гәзиттәргә яҙылғас, ти­мәк, бурҙарҙы тоталар, – тинем мин. – Быға шатла­нырға ғына кәрәк.
– Шатланырһың?! – тип йән асыуы менән бышылданы күршем. – Фабрикты та­лайҙар. Тамам бөтөрәләр. Сәлфетдин бер төргәк импортный драп сәлдергән. Ҡот осҡос! Тимәк, Сәлфет­дин кәмендә ике йыл май эсендәге бөйөр шикелле йәшәйәсәк. Хәлфетдин, сволочь, егерме костюм урла­ған. Уныһы ла импортный тауарҙан тегелгән.
– Ысынлап та, ҡот осҡос икән шул.
– Ҡот осҡос шул. Былай булғас, талап бөтәләр фабрикты. Егерме көн урт сәйнәп ят әле – һин нишләр инең?! Асыуыңдан шартлар инең!
Мин нимәнелер аңлай башланым һәм һорай һалдым:
– Аяғың һау булһа, нишләр инең?
Cәлдертдин, әй лә, Сәл­фетдин эс серемде алырға итәһеңме ти­гәндәй, миңә ҡы­рын ҡарап алды ла, күҙен мут ҡыҫып:
– Фабрикка йүгерер инем… – тине. – Мин Хәл­фетдиндән кәм­ме әллә? И-их, был аяҡты… шундай яуап­­­­лы мәл­дә һәләк итте бит!
Күршем салт иттереп ауырт­­­ҡан аяғына һуғып алды…