Ксерокопия

Иртүк барып етеүемә ҡыуанып барып керһәм, апаруҡ йыйылған сиратты күреп, танау төштө. Ярай өс сә­ғәт тигәндә, асып индем врач ишеген. Инеүем булды, бер ҡағыҙ тотторҙо ла:
– “Ошоно тултырығыҙ ҙа, документтарығыҙҙы беркетеп тапшырырһығыҙ”– тип сығарып ебәрҙе.
Мәңге күрмәгән бланкыны нисек тултырайым икән тип, эй ҡайғырып бөттөм. Тегенән һораштым, мынан һораштым, төрлөһө-төрлөсә өйрәтә. Аптырағас, бер йәш кенә шәфҡәт туташынан яҙҙырып алдым. Ҡабат инәм тиһәм, тағы өс сәғәтлек сират. Томра, хәл бөттө, тамаҡ кипте. Нейә килдем тигән көнгә төштөм, ахырҙа.
Тапшырһам:
– Инәй, дөрөҫ тултырмағанһыҙ бит әле, бына һеҙгә тағы бланк- ксерокопияһын үткәрегеҙ, ато беҙҙә дефицит, шундай наҙандарға вис биреп бөткәнбеҙ ҙә, бланкылар юҡ, – тип мыҫҡыллы ҡа­раш ташланы табипҡай.
– Бәй, ҡыҙым, нисек дөрөҫ түгел! Ә ул ксерик... ксере...
– Инәй, К С Е Р О К О П И Я, ана, һул яҡтағы магазинда ул, – тине лә, телефондан сурылдай башланы.
Йә, Хоҙай, мәйтәм, үҙ башыма йөрөйөм тип әр­ләп бөттөм үҙемде. Сәғиҙәгә лә асыуым ҙур ине, юҡ- бар кәңәш бирәсе. Былай булырын бел­һәмме... Өйөмдә генә ятыр инем, пенсияма ҡә­нәғәт булып ҡына.
Шулай ҙа киттем, көнө буйы йөрөгән эшкә ҡул һелтәп ҡайтып китеп булмай бит инде. Магазинында ксерокопия һүҙен аңлатҡансы – йөҙ үлеп терелдем, валлаһи.
– Инәй, беҙҙә мәңге ксерокопия булғаны юҡ, – тип, һатыусы ҡыҙ асыуымды ҡабартып йылмая ишеү.
– Нисек булмаһын, тим, илар хәлгә етеп, миңә, ана врач өйрәтеп ебәрҙе тиеүем булды, ҡыҙыҡай һене ҡатып көлөп ебәрмәһенме!
– Эх, инәй, байуҡ шулайтып әйтһәңсе, бына һеҙгә “ксерокопия” тигән нәмә,–тине лә һатыусы шарап менән бер ҡап кәнфит һондо...

Динә МОҠАЕВА.