– Берәү. Папалар берәү генә була инде ул.
– Ә минеке берәү генә түгел. Күп улар.
– Нисек инде?
– Бына шулай. Ошо тәтәй курткамды, пап Рамиль алып килде. Шапка менән салбарымды пап Сережа һатып алды. Кроссовкамды пап Курбан килтерҙе. Алтын алҡаларым (ҡыҙ бала, хас бай ҡыҙы кеүек, ҡолаҡтарының осон ғына тотоп маҡтаныуын дауам итте) пап Тенгиздың тыуған көнөмә бүләге.
Мин шым ғына ҡыҙыма ҡарайым. Аптырауы йөҙөнә сыҡты балаҡайымдың. Ошо тиклем шаңҡыта торған хәбәрҙән ул минең яныма йүгереп килеп, артыма йәшенде. Уға әле ни бары дүрт кенә йәш. Мәгәр башы үҙенә күрә йомро ғына.
Табипҡа күренеп, өйгә ҡайтып барған саҡта миңә бихисап һорауҙар яуҙыраһын аңлап торам:
– Әсәй! Ә ниңә теге ҡыҙыҡайҙың әтейҙәре күп? Әтейҙәр күп булырға тейеш түгел бит?!
“Ҡар башына ҡар етә”. Әллә ниңә ошо мәҡәл ҡапыл ғына иҫемә төштө. Уның мәғәнәһен бәләкәй балама аңлатаһым бар.
Рәшиҙә ШӘМСЕТДИНОВА.
Фото: wooarts.com