

Ир машинаһын иҫ киткес матур тәбиғәтле урында туҡтата. Ҡатыны автомобилдән сыға.
– Ниндәй пейзаж! – ти ул, һоҡланып. – Бындай матурлыҡтан мин хатта телдән яҙам!
– Улайһа, беҙ ялды ошонда үткәрәсәкбеҙ!
***
Бер нәмә эшләмәһәң дә, барыбер ялға китергә кәрәк.
***
Иртәнге сәғәт етелә эшкә тороу – яза... Сит илгә ял итергә китер өсөн сәғәт дүрттә тороу – аңлата алмаҫлыҡ шатлыҡ!
***
Ауылға барҙым, шунда уҡ бесәнлеккә саптым. Бесән өҫтөнә һикерҙем. Мин шулай итеп олатайымдың әллә ҡасан юғалтҡан һәнәген таптым.
***
– Сәләм! Нисек ял иттең?
– Шәп! Аҡса йыйып, Сейшел утрауҙарына барҙым, һыу индем, ҡояшта ҡыҙындым, күңел астым... Ә һин?
– Мин дә шәп! Өйҙә ял иттем. Һин эшләгәндең барыһын да эшләнем, тик тағы ла бәшмәк йыйҙым.
***
Кисә пляжда булдым. Баҡтиһәң, ауырлы ир-аттар ҡатын-ҡыҙҙарға ҡарағанда ла күберәк икән!