Көлгәнгә – көлкө

Эскесе табип янында:
– Доктор, миңә һаман да бер тамсы ла араҡы эсергә ярамаймы?
– Ярамай, был хаҡта бер йыл элек ентекләп һөйлә­гәйнем бит!
– Шул ваҡыттан бирле медицина сәпсим алға китмә­неме ни?
***
Ире эштән ҡайтып инеүгә эте өрә башлай.
– Ҡыҙыҡ, – ти ире, ҡаты­ны­на мөрәжәғәт итеп, – бөгөн бы­ға минең турала нәмәләр һөй­ләнең тағы?!
***
Магазинда:
– Әбей, һин был аҡсаға бер нәмә лә һатып ала алмайһың, сөнки ул – ялған.
– Әйбер алырға уйлағаным да юҡ әле, миңә аҡсаны ваҡ­латырға ғына кәрәк.
***
Ике ир һөйләшә:
– Бөтә аҡсамды ҡатыным алып китте, тинен дә ҡалдыр­маны.
– Ә минеке аҡсаны ла алды, үҙе лә китмәне.
***
– Үҙең айырылышырға йы­йынаһың, ә үҙең ҡатыныңа яңы күлдәк алғанһың.
– Яңы күлдәгем бул­маһа, судҡа бармайым тип ҡурҡыта бит.
***
Ҡунаҡта ултырғанда ҡатыны иренә шым ғына:
– Исмаһам, берәй мә­ҙәк һөйлә, алтын теш­тәрем­де берәү ҙә күрмәй ҡала бит, – ти икән.