Хужа Насретдин мәҙәктәре

Насретдин бының сәбәбен һо­рашҡан. Мөхәммәт үҙе ме­нән булған хәлде бәйнә-бәйнә һөйләп биргән. Бил бөгөп көнө-төнө эшләһә лә, хужа кеше эш хаҡын түләргә уйламай ҙа икән. «Елде тотоп алып, уны хөкөмгә тарттырһаң ғына эш хаҡын түләйем, – ти икән. – Сөн­ки ул минең иң яратҡан емешемде ағасынан ҡойоп төшөрҙө».
Күпме генә тырышһа ла Мө­хәммәт елде ҡыуып тота алма­ған.
– Эй, дуҫым! – тигән Насрет­дин, ауыр көрһөнөп, – ул бит бө­тә ҡалаға танылған һаран ке­­ше! Хеҙмәтселәренә кеше эш­ләй алмаҫлыҡ эш ҡуша ла, аҡсаһын түләмәй, ҡыуа ла сығара.
Хужа Насретдин дуҫын ҡыҙ­ғанған һәм үҙенсә теге байҙан Мөхәммәттең үсен алырға булған.
Хужа Насретдин уға өс айға эшкә ялланған. Өс ай үтеүгә эш хаҡы талап иткән.
– Бурысымды бөгөн үк тү­ләрмен, тик һин минең һуңғы үтенесемде үтә, – тип бик мә­керле йылмайған бай. – Үтә­һәң – аҡса һинеке, ә үтәмәһәң – үҙеңә үпкәлә.
– Ә миңә нимә эшләргә?
– Баҙарға барып миңә «ух» менән «ах»ты алып кил.
Насретдин баҙарға бармай, туп-тура урманға сапҡан, ти. Ул саян менән фаланганы тотоп алған да, уларҙы янсығына һалып хужаға килгән.
– Мин һораған нәмәне ал­дың­­мы?
– Алдым, бай әфәнде.
– Ә ҡайҙа һуң ул? – тип тү­ҙемһеҙләнгән бай.
– Бына бында, – тигән дә Нас­­ретдин байға янсығын һуҙған.
Бай ҡулын янсыҡҡа тығыуы булған, саян тешләп тә алған. Һаран бай ҡысҡыра башлаған:
– Ах-а-ах!.. ах-а-ах!..
– Янсыҡта аҫтараҡ «ух» та бар, – тип йылмайған Насрет­дин.
Шулай итеп, байҙан үсен дә, аҡсаһын да ҡайырып алған, ти, Хужа Насретдин.

Фото: u-ssr.ru