Мәҙәктәр – мәрәкәләр

ТАМАҠ ТУЙҘЫ
Төшкө сәйҙе беҙ офиста эсә­беҙ. Бер ваҡыт сәй эсергә генә ултырғайныҡ, элек бергә эшлә­гән пенсионер ағайыбыҙ килеп инде лә:
– Нисек, ҡыҙҙар, тамаҡ туй­ҙымы? – тип һораны.
– Туйыуын туйманы, әммә туйған һымаҡ булды, – тигәйнек: «Уныһы тағы нисек була инде?» – тип көлөргә тотондо.

ГРЕЧКА, ПШЕНО, МУКА
Эштән һуң, автобуста өйгә ҡайтып барам. Ике күҙем дә тәҙ­рәлә. Ҡапыл ҡайҙандыр ҡара­ғусҡыл ҡыҙыл төҫтәге «Газель» килеп сыҡты. Гел генә һа­­ры­һын күреп өйрәнгәс, әллә нисек булып китте. Башта төҫөнә аптыра­һам, һуңынан «Газель»дең ҡабыр­ға­һындағы рекламаға күҙем төштө. Унда эре хәрефтәр менән «Гречка, пшено, мука» тип яҙыл­ғайны. Салонында кеше баштары күренә ине. Ә ҡайҙа гречка, пшено, мука? Быны күреп, автобус­тағы халыҡ гөж килә башланы. Машина күҙҙән юғалғансы рәхәт­ләнеп көлдөк.

ВАҠ БӘЛЕШ

Төш еткәс, ашханала бер нисә бәлеш алып, сәй генә эсеп тамаҡ ялғамаҡсы булдым. Минең арттан күрше бүлмәлә эш­лә­гән оло ғына йәштәге ағай ҙа төшкәйне. Ул: “Ваҡ бәлеш тә ваҡ бә­леш”, – тип ашнаҡ­сыларҙан ниндәй­ҙер бәлеш таптыра. Мин аптырап уға ҡарап ҡуйҙым да:
– Ағай , ул бит «ваҡ бәлеш» түгел, хәҙер беҙ уны «фик бәлеш» тип йөрөтәбеҙ, – тинем, йырыл­ған ауыҙҙы саҡ тыйып. – Бер яҡтан, ныҡ бәләкәй­лән­де, ике тешләрлек, икенсенән, эсендәге ите-маҙа­ры ла кәмене. Әүәл совет осоронда беҙ ашаған «ваҡ бәлеш»тең яртыһы хәтле генә булып ҡалды. Шулай булғас, ниндәй «ваҡ бәлеш» булһын ул, белеп аша, ул хәҙер “фик бәлеш”кә әйләнде.
Шулай итеп, теге ағай менән көлөшә-көлөшә «ваҡ бәлеш» урынына «фик бәлеш» ашап сыҡтыҡ.

С. АЙРАНОВА