«Жигули, маһ-маһ...»

Ҡоҙалар аптырап китә, был ниндәй бай ҡоҙа булды әле, тиҙәр. Бергә килгәндәре иһә әллә ни аптырамай, уның телгә бөткәнен беләләр. 
Туй бөткәнсе ҡоҙалар был “бай”ҙы өрмәгән ергә ултыртмай. Шулай булмай ни, ул ваҡытта еңел машина ауылда һирәк күренеш бит. 
Туйҙан ҡәҙер-хөрмәт менән ҡайтып, бер аҙ ваҡыт үткәс, ҡоҙалар машина алырға килә. Улар килгәс, был хәлде аңлап ала. Урамға сыға ла: “Жигули, маһ-маһ”, – тип этен саҡыра башлай. 
– Бына инде минең туйға әйткән бүләк!
Ҡоҙаларҙың күҙҙәре шарҙай була. 
Шунан бирле беҙҙең яҡта туй булған һайын ошо ваҡиғаны иҫкә алалар. 

А. АЛСЫНОВ.
Йылайыр районы.

«Толоп колхоз эше түгел»

Төкөрөк ергә боҙ булып төшөрлөк сатлама һыуыҡ. Ауыл ир-егеттәре тракторға сана тағып, колхоз йомошо менән 25 саҡрым алыҫлыҡта ятҡан Лукьяновкаға юллана. Бөтәһенең дә өҫтөндә – тун, ҡайһыһы фуфайка өҫтөнән толоп кейеп алған икән. Рәхәтләнеп тәмәке төтәтеп китеп баралар, ти, былар. Тик Хәмзә генә иҫке фуфайкала өшөп ултыра. Уның яңыраҡ толоп алыуын белгән берәүһе һорай ҡуя: 
– Хәмзә, ниңә толобоңдо кеймәнең? 
– Һе... мин колхоз эше өсөн толоп алғандыр шул, – тип яуаплай тапҡыр егет.

Рифҡәт ИШЕМЙӘРОВ, 
Ейәнсура районы.

«Ташларға жалко»

Ауылыма хәл белергә ҡайттым. Еңгәй йүгереп йөрөй, мин килгәс, сәй ҡайнатты, өҫтәл әҙерләне. Әйҙүкләп табынға саҡырҙы. Ҡала кешеһенә танһыҡ, тип, өҫтәлгә көршәк менән ҡаймаҡ ултыртты. Йәнәһе, аша, һинең ризығыңа яҙғандыр. Мин сәй эсеүен эстем, ҡаймаҡҡа үрелергә баҙнат итмәнем. Сөнки өҫтәлдә ултырған көршәк ағайҙың балалары бәләкәй саҡта ишек төбөндә йөрөй ине. 
– Еңгәй, нишләп гаршукка ҡаймаҡ һалдығыҙ? – тип һораным еңгәйҙән аптырап.
– Ташларға жалко, – тип яуаплай, иҫе лә китмәй.
Хәҙер өйҙә берәй нәмәне ташларға уйлаһаҡ, еңгәйҙең һүҙҙәрен иҫкә төшөрәбеҙ.

Ғәҙилә СЫҢҒЫҘОВА.
Баймаҡ ҡалаһы.