-6 °С
Болотло
75 лет Победы
“ҺӘНӘК”кә яҙыл һәм бүләкле бул!
Бөтә яңылыҡтар
Сәсмә әҫәрҙәр
20 Ноябрь 2021, 11:00

Рәлиф КИНЙӘБАЕВ МИН ҮС АЛДЫМ ИНДЕ – 6. Хикәйә.

Ҡып-ҡыҙыл раузалар... Ҡатынының ҡан төҫөндәге раузаларҙы яратмағанын белһә лә. Күрҙе Маһинур, ләкин өндәшмәне. Һәр һүҙен йөпләп, ауыҙына ғына ҡарап торған ире бының менән нимә әйтергә теләне һуң? Әллә был теге ял итеүҙән ҡайтҡандан һуң халат һәм шпилька арҡаһында барлыҡҡа килгән низағтың дауамымы?

Рәлиф КИНЙӘБАЕВ МИН ҮС АЛДЫМ ИНДЕ – 6. Хикәйә.
Рәлиф КИНЙӘБАЕВ МИН ҮС АЛДЫМ ИНДЕ – 6. Хикәйә.
Өҫтәлгә йәнәш ултырҙылар.
– Һиҙеп торам, миңә әйтер ҡыуанысың бар, шикелле, ҡәҙерлем, – тине Рәүҙәт ҡатынына ентекләп ҡарап. – Күптән ваҡыт. Беҙ ҡасандан бирле үҙ-ара аңлашҡаныбыҙ юҡ. Йә, ҡәҙерлем, тыңлайым.
Иренең һүҙҙәре Маһинурҙы тамам албырғатты. Ул нимә әйтергә белмәй баҙап ҡалды. Был барыһын да белә түгелме һуң? Тик нимә хаҡында белә? Яңы вазифа хаҡында әйткәндәрме, йә ауырға ҡалыуы тураһында мәғлүмәт таралып өлгөргәнме? Кемдән килеп етеүе ихтимал? Эйе, ул бер нисә сәғәт элек дауаханала булды, үҙенең хәлен асыҡланы ләкин ҡәйнәһе янына ла инеп торманы. Тышҡа сығарманы Маһинур. Әйҙә, ире үҙ яйы менән сиселһен. Кәрәк тип тапһа, ҡатыны ла үҙ һүҙен әйтер. Шуға күрә ире башлаған уйында ҡатнашыуына ризалыҡ билдәһе итеп:
– Ә һин ҡайҙан ишетеп өлгөрҙөң? – тип өндәште.
– Ундай хәбәр тиҙ йөрөй, – тине ире киҫкен генә итеп. – Хәҙерге заманда бындай хәлде йәшереп ҡалдырыу мөмкин түгел.
– Ярай, – тип көлдө Маһинур, тик бик көсөргәнешле килеп сыҡты, – ә һин үҙең нисек уйлайһың?
– Нисек уйлайым? Һине әллә хәҙер минең фекерем ҡыҙыҡһындырамы? – тип аптыранды ир. – Ғәжәп хәл. Һин бөгөн беренсе тапҡыр минең ҡарашымды асыҡларға теләйһең. Әгәр һинең хәҙерге хәлеңде, йәғни киләсәгеңде иҫәпкә алһаҡ, был бик ҙур алға китеш. Дөрөҫөн әйтәм, мин һинән быны көтмәгәйнем. Ә һин беләһеңме, мин бөгөн ни өсөн ҡыҙыл раузалар алдым?
– Беҙҙең мөнәсәбәттәрҙең ҡыҙыулығын һаҡларға теләйһеңдер, – тине ҡатыны, үрелеп кенә сәскәләрҙе еҫкәне. – Аһ! Ошо раузаларҙың еҫен яратам! Ә мин һине аптыратырға теләгәйнем. Һин барыһын да беләһең килеп сыҡты. Һинең фекерең мине, шулай ҙа, ҡыҙыҡһындыра.
– Ҡатынымдың, күтәрелгән һайын, минең менән йышыраҡ кәңәшләшеүен күҙ алдыма ла килтерә алмайым. Әйткәндәй, бөгөн беҙ эште тамамланыҡ. Ҡыуанысымдан, ҡайтҡанда сәскә магазинына инһәм, аҡ раузалар юҡ, ҡыҙылдары ғына һатыла. Тимәк, был – яҙмыш, тинем дә, алдым. Һиҙәһеңме, беренсе тапҡыр һинең ихтыярыңа ҡаршы килдем. Көнө ниндәй бит әле! Беҙҙең генераль директор барыбыҙға ла рәхмәт әйтте, минең эргәлә оҙағыраҡ торҙо...
– Шунан, шунан нимә тине? – тине Маһинур түҙемһеҙләнеп.
– Нимә тиһен? Аңлауымса, башлыҡ үҙендә эшләүсе хеҙмәткәрҙең, һинең була инде, иренең нисек эшләүе менән ҡыҙыҡһынған.
Маһинур ошо урында тағы көлөп ебәрҙе:
– Шулай булырын мин һиҙгәйнем дә, – тине ул, – бының юҡҡа түгел икәнлегенә төшөнгәнһеңдер? Бөгөн иртән башлыҡ шуға саҡырғайны. Мине яңы вазифаға – уның урынбаҫары итеп – тәғәйенләргә теләүе хаҡында һүҙ булды. Йомшаҡ ҡына итеп әйткәндә, һинең әхлаҡи йөҙөңдөң ыңғай булыуы шарт. Урынбаҫарҙың эше ҡатмарлы һәм яуаплы, уның арҡаһы, йәғни ире, ныҡ булырға тейеш. Үҙемдән дә һорашты, мин һине маҡтаным, – тине ҡатын.
– Улай булғас, мин бөгөн көнө буйы маҡталып йөрөгәнмен икән, – тине Рәүҙәт. – Һирәк була торған хәл. Шулай ҙа минең фекерем хәл иткес булғандыр, тип уйламайым. Уйлап ҡуйҙым, хәҙер эштән тыш аш бүлмәһендә алъяпҡысымды бәйләп, оҙағыраҡ һәм йышыраҡ мәшәҡәтләнергә тура килмәгәйе.
– Тимәк, һин минең ризалығыма ыңғай ҡарайһың? – тине Маһинур.
– Һин, ысынлап та, минең фекергә ҡолаҡ һалырмын, тип ышанаһыңмы? Сөнки быға тиклем мин үҙемде ябай инженер, һинең бер, ябай ғына итеп әйткәндә, бушлай ҡушымтаң сифатында күреп өйрәнгәс, башҡа юғары урынға дәғүә лә итмәйем. Һинән дә ниндәйҙер тигеҙ мөнәсәбәт көтмәйем һәм ваҡиғаларҙың ағышын битараф күҙәтеүгә өҫтөнлөк бирәм.
Һуңғы һүҙҙәрҙе ир асыулы һымаҡ итеп әйтте. Хатта осҡондар сәсрәп ҡалған һымаҡ булды.
Маһинур өндәшмәне. Тимәк, ире икенсе яңылыҡ хаҡында белмәй. Әллә, белгән осраҡта ла, һүҙ уйнатып, йәшереп маташамы икән? Юҡ,быны бер нисек тә йәшереп булмай. Бөгөн белмәһә, иртәгә ишетеүе ихтимал. Ә ниңә оҙаҡҡа һуҙырға?
– Ә минең тағы бер яңылығым бар, – тине Маһинур иренең күҙҙәренә туп-тура ҡарап. – Һин ул хаҡта белергә теләйһеңме?
– Башыңа төшһә,
 
ҡайҙа бараһың?
Аш бүлмәһендә көсөргәнешле тынлыҡ урынлашты. Рәүҙәт стенала эленеп торған календарға күҙ һалды һәм ҡарашын ҡатынына күсерҙе:
– Йә, дауам ит, мин был хаҡта белергә тейешмен, – тине ул һалҡын ғына.
– Әйтһәм, әйтәйем. Минең урынбаҫарлығымдың тормошҡа ашмауы бик ихтимал, – тине Маһинур мөмкин тиклем тынысыраҡ булырға тырышып. – Сөнки быға икебеҙҙең дә туранан-тура мөнәсәбәте бар.
Аш бүлмәһендәге һауа ҡыҙыуланып китте, Рәүҙәт кондиционерҙы тоташтырҙы һәм:
– Календарға ентекләп ҡара. Иҫәплә. Аҙналарҙы түгел, көндәрҙе барла. Шулай булғас, минең мөнәсәбәтем бармы юҡмы? – тине, әллә һуҡты әллә этеп ебәрҙе.
Маһинур шунда уҡ һикереп торорға уйлағайны, ире:
– Ултыр! – тип ҡаты итеп өндәште.
Ҡатынға, ултырыуҙан башҡа, сара ҡалманы. Әгәр иренең этеп ебәреүен, әллә һуғыуын иҫәпкә алып булһа, бөгөн уға беренсе тапҡыр ҡул күтәрергә баҙнат иттеләр. Был осраҡта Маһинур нимә эшләргә тейеш? Хәйер, ире ҡатынының балаһына үҙенең ҡарашын белдерҙе түгелме һуң?
– Минән нимә талап ителә? – тине ире. – Мин һиңә нисек ярҙам итә алам?
– Мин һиңә бөтәһен дә һөйләп бирҙем, шикелле, – тине ҡатын шым ғына. – Минең хәҙерге хәлемде һинән дә яҡшыраҡ аңлаған кеше юҡ. Әгәр минең эргәмдә ҡалып, мин күтәргән ауырлыҡтарҙы кисереүҙә ярҙам итһәң, һиңә рәхмәтле булыр инем.
– Шул ғынамы? – тине Рәүҙәт.
– Эйе, шул ғына. Артығын һорай ҙа, талап та итә алмайым.
Ир уйға ҡалды. Шунда уҡ бер һүҙ ҙә өндәшмәне. Тимәк, бик теләгән осраҡта ла, был баланың атаһы ул түгел. Рәүҙәттең ишеткеләгәне бар, тормошта ундай ғына хәлдәр булғылай. Атай булыу бит әле ул бер төн түшәк бүлешеүҙән барлыҡҡа килгән бала ғына түгел. Баланы ҡарарға, үҫтерергә, кеше итергә кәрәк. Үҙенең хәлен дә яҡшы аңлай. Табип заманында уға ҡарата һаулығы буйынса хөкөм сығарғанда туранан тура: “Кейенмәгәнһегеҙ, һалҡынға эләккәнһегеҙ”, – тип кенә әйтте.
– Мин һиңә бер дәғүә лә белдерә алмайым, Рәүҙәт. Әгәр риза булһаң, бергә йәшәйбеҙ, әгәр ҡаршы икәнһең, мин һине тота алмайым. Хатта икенсе бер ҡатын менән бәйләнешкә инһәң дә, бер һүҙ ҙә әйтә алмаясаҡмын.
– Борсолма, мин үс алдым инде.
Маһинур ауыр итеп тын алды:
– Ҡасан? Мин ялда саҡтамы?
– Юҡ, элегерәк. Беләһеңме, кемдән үс алдым?
– Белмәйем.
– Мин үҙемдән үс алдым. Беләһеңме, ҡәҙерлем, мин был һөйләшеүҙе көтә инем. Хатта үҙемде был һөйләшеүгә әҙерләргә тырыштым. Хәтерләйһеңме, мин балалар йортонан бала алып тәрбиәләүгә ҡаршы төшкәйнем. Бына хәҙер беҙҙең үҙебеҙҙең балабыҙ буласаҡ.
Башын эйеп, аҫҡа ҡарап ултырған Маһинур күтәрелеп иренә ҡараны:
– Һин ысынлап әйтәһеңме?
– Ә мин һинең менән ҡасан уйнап һөйләшкәнем булды? – тине Рәүҙәт. Беҙгә лә тулы ғаилә булып, бала үҫтереп йәшәй башларға ваҡыт. Әсәйем ишетһә, ҡыуаныр инде.
– Беләһеңме, ни эшләйбеҙ, Рәүҙәт, – тине ҡатыны. – Әйҙә, ҡәйнәм яннына барып киләбеҙ! Иң тәүҙә уны ҡыуандырайыҡ!
– Шулай шул, әйҙә күстәнәстәреңде йый, хәҙер такси саҡырам. Урынбаҫарлығыңды ла әйтәйекме?
Маһинур аптырап иренә ҡараны:
– Хәҙер бала үҫтергәндә ниндәй урынбаҫарлыҡ тураһында һүҙ булыуы мөмкин?
– Ә һин баш тартырға итәһеңме әллә?
– Белмәйем. Һәр хәлдә, минең өсөн вазифа түгел, баламдың һаулығы ҡәҙерлерәк.
– Үҙең ҡара, дүшәмбегә тиклем ваҡыт бар бит әле.
– Ул арала булмай, такси ҙа килеп етте.

Дауамы бар.
Автор:Ралиф Кинзябаев
Читайте нас в