-15 °С
Болотло
75 лет Победы
Бөтә яңылыҡтар
Сәсмә әҫәрҙәр
22 Декабрь 2021, 19:00

Рәлиф КИНЙӘБАЕВ ЫШАНЫСЛЫ ИР Хикәйә.

Баш ҡалалағы иң ҙур мәктәптәрҙең береһенең директоры Әсмә Хәлил ҡыҙы ваҡ-төйәк эштәр менән булып, бизнес-тренер Радмир Тамир улына ун икегә ваҡыт билдәләүен дә онотҡайны. Секретарь инеп, ошо хаҡта иҫенә төшөрҙө. Үткәнендә ҡала мәғариф идаралығында танышҡайнылар. Радмир – үҙе моңһоу ҡарашлы, ипле генә, тыныс кешегә оҡшаған – мәктәптәренә килергә һәм сығарылыш класы уҡыусылары менән эшҡыуарлыҡ нигеҙҙәре хаҡында әңгәмә ойошторорға теләк белдерҙе. Заманса кейенеүенә ҡарағанда, уңышлы ғына бизнесмен һыҙаттары төҫмөрләнә. Ҡатындың күҙенән ирҙең текә телефоны ла, ҙур ғына гәүһәрле балдағы ла, сәғәте лә ситтә ҡалманы.

Рәлиф КИНЙӘБАЕВ  ЫШАНЫСЛЫ ИР  Хикәйә.
Рәлиф КИНЙӘБАЕВ ЫШАНЫСЛЫ ИР Хикәйә.
Ҡыҙыҡһыныуы еңде, мәктәп директоры үҙе лә яңы танышының беренсе дәресенә инеп ултырырға булды. Ҡырҡты яңы уҙған яңғыҙ ҡатын өсөн был осрашыу артыҡ бер нимә лә вәғәҙә итмәһә лә, ниндәйҙер эске тойомлауы еңде Әсмә Хәлил ҡыҙының тартыныуын. “Ярай, төшкө аш иҫәбенә булыр”, тип осрашыуға эшҡыуарҙы үҙе алып китте.
Кем әйтмешләй, ну, тел тиһәң, телә инде! Һөйләй – фекер артынан – фекер! Һис маҡтанмай, үҙен дә иҫкә алып китә, донъя кимәлендә фекер йөрөтә, уҡыусылар тын да алмай тыңланылар. Аҙаҡ килештеләр: мөмкинлек бар ваҡытта, уҡыу йылы яңы башланып тора, айына ике тапҡыр бизнес-осрашыуҙар үткәрергә, хатта уның эшләгән еренә барырға, яңылыҡты ныҡлап индерергә ҡарар иттеләр. Уҡыусылар үҙҙәре лә – билдәле эшҡыуарҙарҙың балалары – Радмирҙың эргәһенә килеп, һорашып, ҡыҙыҡһынып торҙолар һәм бик ҡәнәғәт таралдылар. Әсмә Хәлиловнаға ла оҡшаны Радмирҙы тыңлау. Үҙе лә һиҙмәй ҡалды, төпкө бүлмәһенә сәйгә саҡырҙы.
Силәбенән күсеп килгән, бында хәҙер дүрт йылдан артыҡ йәшәй икән. Ҡапыл килеүенең сәбәбе лә етди – ҡатыны улы, ҡыҙы менән аварияла һәләк булған. Шуларҙы онотоу, тормошон яңынан башлау теләге менән Өфөлә туҡталған икән.
– Силәбелә аҙым һайын таныштар, осраған береһе ҡайғыңды уртаҡлашып, йәлләп, көн һайын иҫкә төшөрөп торалар, – тип башланы һүҙен Радмир Тамир улы. – Бында килеп төпләнгәйнем, бер аҙ тынысланғандай булдым. Минең ҡайғымды белгән кеше юҡ. Хатта тәүге осор сәйер тойолғайны, аҙаҡ күндем. Ә ниңә иҫке яраларҙы көн һайын хәтергә төшөрөп, ялап торорға? Ялаһаң, яра бер ваҡытта ла уңалмай, ҡанһырай һәм һәр ваҡыт ауыртып тора. Әлбиттә, беләм, онотоп булмаясаҡ, ләкин миңә бит барыбер йәшәргә, тормошто яңынан башларға кәрәк. Фатир һатып алдым, миңә оҡшай, ләкин әлеге, яңғыҙмын, шул мәсьәләне хәл итә алмайым. Бәлки һеҙҙең танышығыҙ булыр? – тигәс, Әсмә ҡыҙарынып ҡуйҙы.
– Әллә тағы, былай, мин дә өйҙә генә ултырам, әллә ни аралашҡан кешеләр юҡ. Бәлки өндәшермен, табылыр. Миллиондан артыҡ кеше йәшәгән ҡалала берәй яңғыҙ ҡатын булыр әле...

– Көндәр үтә ул, төндәрҙе үткәреүе ҡыйын, – тине Радмир ситкә ҡарап.
Хушлаштылар. Әсмә, көнө буйы, эш менән булып, был осрашыу хаҡында кискә генә иҫкә төшөрҙө. Яңғыҙ ҡалһа, ҡатын-ҡыҙға ҡыйын, ир-атҡа ифрат ауырҙыр инде. Кем көтөп тора, кем ашарға бешерә? Телефонын асҡайны, Радмирҙың һандары килеп сыҡты. Бая, хушлашыр алдынан алышҡайнылар. Үҙе лә һиҙмәҫтән, тотто ла СМС-ка ебәрҙе: “Тыныс йоҡо!” Үҙенең был холҡон бик оҡшатманы. Әллә нимә уйлап ҡуйыуы бар. Бына, биш йылдан артыҡ инде, иренән айырылғаны бирле, яңы тормош башлау тураһында уйлағаны юҡ. Ҡайҙан уйлаһын, директорҙың эшен, үҙегеҙ беләһегеҙ, тауыҡ сүпләһә лә, бөтөрлөк түгел. Икенсе көнөнә эшкә барғанда Радмир хаҡында тағы уйлап ҡуйҙы. Сәләмен алдымы, нимә уйланы икән? Ләкин бер яуап та булманы.
Икенсе, өсөнсө, дүртенсе көндәр ҙә шулай үтеп китте. Көн һайын яңы мәшәҡәт, Әсмә Радмирҙы онота башлағайны инде. Билдәләнгән көндө түңәрәк үткәрергә килеүе хаҡында осраҡлы ғына белде. Үҙенә уҡыусылар менән эшләү өсөн кис көнө айырым бүлмә беркетеүҙәрен һорап, Радмир үҙе керҙе. Ошонда уҡ эшҡыуар кабинеты ойошторорға ла теләге бар икән. Бына, проектын төҙөгән, үҙ аҡсаһын һалырға әҙер, директорҙың ризалығы ғына кәрәк.
Бәй, был бит яңы эш, өр-яңы, киләсәге ҙур йүнәлеш! Бындай яңылыҡ менән мәктәп башҡа көндәштәрен бер кимәлгә үтеп китәсәк! Тиҙ арала кабинеты ла табылды, ике-өс ай эсендә йыһазландырырға, яңы йылға бөтә ҡаланың директорҙарын йыйып, презентация үткәрергә ҡарар иттеләр.
– Ә һеҙҙең
 
кискә нисек ваҡытығыҙ? – тип уңайһыҙланып ҡына өндәште Радмир, Әсмәнең күҙҙәренә ҡарап.
Ниндәй мәғәнәлә? – тип аптыранды директор.
– Әгәр мөмкин булһа, һеҙҙе театрға саҡырырға ине...
– Театрға? Йөҙ йыл булғаным юҡ.
– Ярай, улайһа, борсоуым өсөн ғәфү итегеҙ, – тине Радмир.
– Юҡ, юҡ, мин бит баш тартмайым.
Опера театрында премьера икән, шунда барырға килештеләр.
Әсмә, мәғариф идаралығына барып киләм, тигән һылтау менән эштән иртәрәк китте. Өйөнән уны Радмир “Porsche” менән килеп алды. Үҙенең улы Мәскәүҙә йәшәй һәм “Toyota” менән йөрөгәнен белә, шуға күрә Радмирҙың кимәлен ярайһы юғары баһаланы. Театр бик оҡшаны, оҡшамай, ҡаланың бөтә элитаһы йыйылған. Ҡайҙа ҡарама, таныштар. Таныйҙар, йылмаялар. Радмирҙың яңғыҙ икәнлеге дөрөҫ икән. Ул үҙе лә бик баҫалҡы ғына итеп урынында ултырҙы, ҡайтышлай, төнгө клубҡа кереп сыҡтылар. Быныһы инде – бөтөнләй икенсе донъя. Радмир һүҙ араһында ғына: “Фатирҙа ремонт башлағайным, төҙөүселәр китә лә юғала, һаман бөтөрә алмайҙар, – тип зарланып алды. Был һүҙ Әсмәнең ҡолағы эргәһенән үтеп китте, ләкин әллә ни йоғонтоһо булманы. Тота килеп, ике-өс тапҡыр осрашҡан иргә: “Мин яңғыҙым йәшәп ятам, миңә күсеп кил”, – тип әйтә алмай бит инде.
Тағы бер осрашыуҙа ресторанда Радмир бер йөҙ грамм эсте һәм үкенес белдерҙе: “Юҡҡа эстем, бөгөн гаишниктар күп. Ярай, машинаны ошонда ҡалдырам инде, һаҡсылар менән һөйләшермен, тине.
Төнөн парк аша йәйәү ҡайтырға тура килде. Әсмә был хаҡта күптән хыяллана ине, шатланып риза булды. Паркта кеше әллә ни күп түгел, ләкин шәмбе булғанғамы икән, иҫеректәр йыш осрай башланы. Бөтәһе лә бер иштән кейенгән һымаҡ, тегеләй ҙә бәрелеп үтәләр, ҡаршыға ла килеп сығалар.
– Уф, әллә уҡыусылар ҙа күренә инде? – Әсмәнең ҡото ҡалманы. Ул ни, өй–машина-мәктәп маршрутында тыныс ҡына йөрөп өйрәнгән ҡатын, төнгө тормошто бөтөнләй белмәй икән дәһә.
Ана, тағы өсәү килеп сыҡты ла, бер һүҙ өндәшмәй, арттарынан эйәреп тик киләләр. Әсмә Радмирға нығыраҡ һыйынды, ҡалтырана башланы.
– Нимә булды, әллә борсолаһыңмы? – тип һораны ир ҡатындан.
– Ана бит, күрмәйһеңме ни? – тине ҡурҡҡан ҡатын ҡараңғыла шәүлә булып торған теге өсәүгә күрһәтеп.
– Кемдәрҙе әйтәһең? – тип төпсөштө ир һаман да тегеләрҙе күрмәмеш булып.
– Ҡара, әллә таяҡ тотҡандар инде?
– Ә, ошолармы ни? Хәҙер мин уларҙы, таяҡтарын ҡосаҡлатып, ҡайтарып ебәрәм, – тип тегеләргә ҡарап, бер-ике аҙым атлағайны, өсөһө лә ҡараңғылыҡҡа һеңделәр ҙә ҡуйҙылар.
– Йә, нисек? – тип көлдө ир.
– Бигерәк батыр икәнһең! Һис көтмәгәйнем, – тип ҡыуанды ҡатын.
Ҡайтырға сыҡҡайнылар, теге өсәү тағы ҡыуып етте.
– Эх, егеттәр... Бер ҙә һуғышмам, тигәйнем, һорайһығыҙ бит, – тине ир. Береһен һелтәп осорҙо, икенсеһен тәгәрәтә һуҡты, өсөнсөһөн, елкәһенән тотоп: “Һиңә лә кәрәкме?” –тип һорағайны, тегеһе, курткаһынан ысҡынып, сыҡты ла ҡасты. Кейемде юлда ятҡандарҙың береһенең өҫтөнә һалып китергә тура килде.
Шул ваҡыт ҡайҙалыр һыҙғырҙылар, ниндәйҙер сигнал бирҙеләр.
– Йыйыла башланылар, – тине ҡото осоп ҡатын.
– Ярай, минең өсәүһен “уҡытыуым” да еткән, ҡалғанын полиция тәрбиәләһен, – тип Радмир Әсмә йәшәгән фатирҙың подъезына керергә риза булды. Ҡатынға үҙенең ҡурҡыуын күрһәтеү өсөн хатта уфтанып алырға тура килде.
Икенсе көнөнә инде, Радмирға, береһенән-береһе бәләкәйерәк ике сумаҙанын тотоп, күсенеп килеүҙән башҡа сара ҡалмағайны.
Ә ир ҡул эшенә оҫта ине. Әллә ҡайһы арала һелкенгән ишек тотҡаларын, тыпылдап торған кранды йүнәтеп сыҡты, хатта диван менән өҫтәлдең урындарын алыштырғайны, тар ғына зал иркенәйеп ҡалғандай тойолдо. Үҙе спорт менән шөғөлләнә, тәмәке тартмай, артыҡ эскәне тойолмай. Шундай ҙа ир булыр икән. Ир түгел – бер хазина инде, аяҡлы хазина! Һәм шулай булып сыҡты ла. Әсмәнең иғтибарына тағы ла нимә салынды – ифрат һаҡсыл икән. Юҡ, юҡ, ҡомһоҙ түгел. Һаран кеше улай моңһоу ҡарашлы булмай. Хатта, ваҡыты менән, урынына ҡарап, аҡсаға битараф һымаҡ.

Дауамы бар.
 
Автор:Ралиф Кинзябаев
Читайте нас в