Татлы ләззәт

Донъяла ундайҙар байтаҡ икән. Ғалимдар уның кеүек «уңма­ғандар» тураһында хатта айырым хеҙмәттәр ҙә яҙған. Гәзиттән уҡығаны бар. Уларҙы һәр аҙым­дарында бәлә-ҡазалар көтөп кенә тора. Ундайҙарға автомобиль йөрөтөргә лә ҡушылмай. Төрлө мөғжизәләргә юлығалар ҙа ҡуялар икән.
Нәҡ Вәхит кеүек инде. Бәхете, ярай әле, кеҫәһе һай. Ул да, еңел машина һатып алһа, әллә нимә­ләргә тарығып бөтөр ине. Был йәһәттән ул ныҡ уңды. Ә бына башҡаларынан…
Әйтәйек, ярты сәғәткә эшкә һуңланы, ти. Быны бөтәһе күрә, бөтәһе белә. Ә инде уның өҫтә­ленә арҡаһын терәп ултырған йәш лаборант, әтәс күҙ Зөфәрҙе берәү ҙә күрмәй, берәү ҙә һүҙ әйтмәй. Ул бит көн дә әллә күп­мегә һуңлап килә. Арлы-бирле һәлпәңләп йөрөй ҙә, ҡыштыр-мыштыр ҡағыҙҙарын йыйыштыра ла, эш бөтөр-бөтмәҫтән сығып та һыҙа.
Дөрөҫ, хужалар уға тәүҙәрәк әйткеләп ҡарамаҡсы инеләр ҙә, тик һуңынан ни­ңә ауыҙ асҡан­дарына үкенеп бө­тә алманылар. Тегеләрҙең үҙ­ҙә­рен шундай туҙ­ҙырҙы, нисек мебель, машина алыу­ҙа­рын иҫ­тә­ренә төшөрөп, шундай итеп тетмә­ләрен тетте, инер тишек тапмай бер булдылар. Бер туған ағаһы ҙур хужа булып ултыр­ғанда шул хөрә­сән­дәрҙән ниш­ләп үҙ адресына һүҙ әйттереп торһон!
Йәки бына Рәм­зиәне ала­йыҡ. Ҡыҙарып бешкән поми­дорҙай алһыу йөҙөнә, зәңгәр шарҙай түңәрәк күҙҙәренә хәсрәт-һағыш шәү­ләләре сығарып, әле мис­кәләй билен, әле тултырылған тоҡтай күкрәген тотоп, ай ҙа уй килеп, туҡтауһыҙ шыңшып йөрөй ҙә ята. Ниндәй генә ауырыуҙары юҡ уның! Больничныйһыҙ бер ай эшләмәй. Тештәрен яматырға, ҡуйҙырырға тип кенә йөҙ тапҡыр барғандыр. Ауыҙында утыҙ түгел, моғайын, утыҙ мең тештер уның! Шулай инде, ирең Минздравта ҙур ғына түрә урынын биләгәндә ғүмер буйы рәхәтләнеп «ауырыр­ға» мөмкин. Теләһә ҡайһы поликлиниканан бюллетень йолҡа. Ә эшен ана шул Вәхит кеүектәр һөйрәй инде. Ни хәл итәһең, юғарыла йөнтәҫ ҡуллы ағайҙарың булмағас, түҙергә ҡала.
Өлкән лаборант Радик тура­һында Вәхиттең һөйләү түгел, уйлағыһы ла килмәй ҙә бит, тик әйтмәй ҙә булмай. Хәйер, ул эштә күренгәне лә юҡ тиерлек. Лаборатория директорының берҙән-бер малайы булып, нишләп инде ул бындағы тынсыу һауаны еҫкәп ул­тырһын. Туғыҙлы «Жи­гули» менән йә Өфө буйлап елдерә, йә берәй ҙур ҡалала «үтә мөһим эштәр» менән командировкала йөрөй.
Ю-уҡ, Вәхит тә әҙәм балаһы, уға ла бе­рәй нәмә уйлап табырға кәрәк.
Хоҙай бар икән ул! Көтмәгәндә уның баш осонда ла ҡояш сыҡты. Бер көндө гәзиткә баҡһа, күрә: Вәхиткә бик ныҡ таныш булған Әкрәм Әғ­лә­мовты «Берҙәм Ватан» фирҡә­һенең урындағы бү­лексәһенә башлыҡ итеп һайла­ғандар.
– Булды! – тип ҡысҡырҙы Вә­хит, гәзит битенә шапылдата һуғып.
– Нимә булды? – тип аҡайҙы әтәс күҙ Зөфәр.
– Нимә, нимә, минең ағайҙы үр­ләткәндәр.
Зөфәр гәзиткә төкәлде.
– Ул һинең ағаймы ни?! – тине, аптырауын бөтә ҡиәфәтендә сағылдырып. – Ә ниңә фамилия­ларығыҙ, атайығыҙ башҡа?
– Ике туған ағайым, – тине Вә­хит. – Ул миңә бер туған аға­йымдан да яҡыныраҡ. Бергә уйнап үҫтек. Ну, уҡырға әүәҫ ине лә инде! Ундағы белем, аҡыл! Ул әле мәмләкәттең иң ҙур хужаһы буласаҡ! Хәҙер үк барып ҡот­ларға кәрәк!
Вәхит директор бүлмәһенә йүнәлде.
Тиҙҙән Әкрәм Әғләмовтың лаборант Вәхит менән туғанлыҡ­тары хаҡында бөтәһе лә белә ине инде.
Ошо көндән Вәхиттең тормошо үҙгәрҙе лә китте. Йыш ҡына кә­ңәшләшә, серләшә башланылар. Ике ай ҙа үтмәне, өлкән лаборант булып китте. Эш хаҡы ла ярайһы ғына күтәрелде. Хәҙер ул ярты сәғәт түгел, өс сәғәткә эшкә һуң­лаһа ла күреүсе юҡ. Һай, туған-ырыуыңдың түрә булыуы күктән төшкән бәхет икән дә ул!
Бына-бына Вәхит еңел машина алырға йыйына. Тиҙерәк эшләргә кәрәк. Йә, сер сиселеп, мәсьәлә асыҡланып ҡуйыуы бар.
Моғайын, ғалимдар юғарыла күҙ-ҡолаҡ булырлыҡ туғандары булмаған әҙәмдәр хаҡында яҙ­ғандарҙыр. Әлбиттә, бәлә-ҡаза­ларға иң башта улар тарыға.
Дуҫ-туғаның түрә булһа, быны­һы, ысынлап та, бөтмәҫ бәхет, затлы мөғжизә икән ул. Ошо хаҡта уйлау ғына ла үҙе бер татлы ләззәт!

Фото: www.drive2.ru