Тәҙрәләге ҡояш

Мәктәп­тә уҡығанда ла тәҙрә эргә­һендәге партаны һайланы. Күңе­ленән ҡар­шылағы өйҙәрҙең тышҡы һәм эске һыҙымдарын «һыҙҙы», уларҙы бүл­мә­ләргә «бүлеп» бөтөр­ҙө, оҡшама­ғандарын яңынан «төҙө­нө».
Уға бигерәк тә урамда ҡояш нур­ҙары уйнаған көндәр оҡшай ине, күк­те һоро болот ҡаплап алған мәл­дәрҙең дә яҡты яғын ғына күрҙе.
Юғары кластарҙа уҡығанда ауылдашы Мәҙинәгә күҙе төштө. Ул урамдан үтеп киткәндә, һоҡланып, күҙҙән юғалғансы тәҙрә аша ҡарап ҡала торған булды. Бер аҙҙан осраша башланылар. Һөйгәнен ир­кәләгәндә:
– Тәҙрәләге ҡояшым һин минең! – ти торғайны күңелендә һәр саҡ сағыу яҡтылыҡ менән тулған аяҙ көн йөрөткән егет.
Урта мәктәпте бөтөргәс, икеһе лә Өфөлә институт тамамланы. Мәс­нәүи архитектор булды, Мәҙинә – тел һәм әҙәбиәт уҡытыусыһы. Бер йыл эшләп, бер аҙ аҡса һәм аҙмы-күпме тормош тәжрибәһе туплағас, өйләнештеләр.
Йылдар үтте. Бер ҡыҙҙары һәм бер улдары үҫеп килә хәҙер. Көндәр бер-береһен ҡабатламаһа ла, бер төрлөрәк булып алышына торҙо.
Сираттағы бер ял көнө ине. Мәс­нәүи өҫтәл артында һыҙымдары менән булашып оҙаҡ ҡына ултырҙы. Мәҙинә, кер йыуып, кибергә элгәс, тәҙрә төбөндәге гөлдәргә һыу һи­бергә килде.
Оҙағыраҡ булашты, ахыры.
– Кит, тәҙрәнән ҡояшты ҡаплама! – тип ҡысҡырҙы ире бисәһенә. – Һыҙымдарымдың иң нескә урындарына күләгә төшөрәһең.
Бисәһе, үпкәләп:
– Элек миңә һәр саҡ, тәҙрәләге ҡояш, ти торғайның. Хәҙер күләгә яһау­сы болот булдыммы инде?! – тине.
«Әллә уйымды һиҙгән инде?» – тип эсенән генә мығырҙап ҡуйҙы Мәснәүи. Бисәһенең гел балҡып торған йөҙө һуңғы йылдарҙа ҡуйы һоро болоттай ҡараңғылана башланы. Асыуҙан күҙ-ҡаштары еме­релгән битенән ҡайһы саҡ йәшен йәшнәп китер кеүек тойола. Сәбәп­тәре бил­дәле инде: йә эсеп ҡайт­ҡанһың тип йөҙөн һыта, йә һауыт-һабаны йыуып ҡуй тип бәйләнә, йә иҙәнде һепереп, улай ғына ла түгел, йыуып алырға бойороп булаша. Эшем бөт­мәҫ-тө­кән­мәҫ, ярҙам итһәң ни була, тип йәненә тейә. Ниндәй ирҙең ҡа­тын-ҡыҙ эшенә ҡулын тығаһы килһен инде. Шуға ла «ҡояш» һүҙен инде онотоп, эсенән генә «ҡуйырған ҡара болот» тип атай башлағайны Мәҙи­нә­не Мәснәүи.
Асыуланышырға һис тә теләге бул­маған ир:
– Артың менән баҫҡайның да баһа, бисә, мин бит һинең йөҙөңдө ҡояш­ҡа тиңләйем! – тип ҡотолдо.
Шул һүҙҙәрҙән һуң өс тәүлек ҡолағы тыныс булды Мәснәүиҙең. Мәҙинә йорт эштәрен тауыш-тын­һыҙ ғына башҡарҙы, иренең ҡыйыш тейәп ҡайтҡанына ла күҙҙәрен йомдо. Теүәл өс тәүлек…

Фото: center-isv.com