Фәйзи ҒҮМӘРОВтан

Яйын табып үрмәләнең һин тәхеткә,
Тимәк, мырҙам, ирештең бит ҙур бәхеткә!
Тик онотма беҙҙең кеүек һинең дә бит
Инәсәгең бар икәнен тар ләхеткә!..
***
Донъя хәлен һис кенә лә булмай белеп,
Берәү йәшәй ҡайғы күрмәй, уйнап-көлөп.
Ә берәүҙе ул туҡтауһыҙ ҡыуа бирә,
Был тормоштоң арбаһына төпкә егеп…
***
Берәү хәҙер өсәр ҡатлы йорттар һала,
Берәү хәҙер завод төҙөй, төҙөй ҡала.
Ғүмер буйы билен илгә бөккән халыҡ
Өлөшөнән, күрәм, ауыҙ асып ҡала…
***
Шәп йәшәйбеҙ был донъяла хәҙергә беҙ.
Һис тартынмай ҡул һуҙабыҙ әҙергә беҙ.
Табынабыҙ бер туҡтауһыҙ хәмергә беҙ, –
Ҡабаланып юл тотабыҙ ҡәбергә беҙ…
***
Йөрөнөң һин дуҫтарындан һәр саҡ көлөп,
Бер нәмәне онотма һин, сая егет:
Көлкө бит ул ике башлы таяҡ кеүек,
Шуға күрә көлөү кәрәк сама белеп!
***
Бер ҡасан да ялған менән килешмәнем,
Мәхрүм ҡалдым шуға байтаҡ өлөштән мин.
Хоҙай ҡушһа, әле үҙем иҫән саҡта
Бер ниндәй ҙә һынауҙарға бирешмәм тим…
***
Һине уйлап әйләндем мин тораташҡа –
Ҡыҙығы юҡ йәшәүемдең һинән башҡа.
Инде, иркәм, хәҙер һыуһыҙ һулығанмын:
Нисек итеп сәскә атһын гөлдәр ташта?
***
Янып-көйөүҙәрем, иркәм, етер инде –

Был ауыр мәл нисек үтеп китер инде?
Дөрләп янған йөрәгемде һыуға һалһам,
Һыу ҙа, шикһеҙ, дөрләп янып китер ине…