Атай йорто

Бәхәс тамам, тынып ҡалды,
Атайҙың моңло йорто.
Балҡып торған был өйҙән
Китте ҡот, һүнде уты.

Бер туғандар дошман булып,
Хушлашмай таралышты.
Бары суд хәл итер тиеп,
Мәғәнәһеҙ алышты.

Һирәк – мирәк балалары,
Йортҡа ҡайтҡылап китә.
Тик эсенә инәлмәйҙәр,
Йоҙаҡ бит эттәй өрә.

Күпме дауам итер ине,
Йорт бүлешеү ғауғаһы.
Туғандарын бер көн йыйҙы,
Буласаҡ йорт хужаһы.

“Атай йорто борондан ти -
Төпсөк малайға ҡалған.
Атай йорто бәлеш түгел,
Бүлешмәйек, беҙ, туған”.

Был һүҙҙәрҙән туғандарҙың,
Туң йөҙҙәре үҙгәрҙе.
Мыш-мыш килеп илауҙары,
Телгеләне бәғерҙе.

“Рәхим итегеҙ !” - тиеп мин,
Астым тутыҡ йоҙаҡты.
Балҡып китте атай йорто,
Ҡайтты өйөбөҙ ҡото.

Берҙәм булһа бер туғандар,
Кәрәк булмаҫ йоҙаҡтар.
Биләп алмаҫ күңелдәрҙе,
Юйылмаҫлыҡ тутыҡтар!

Раушан ХАЗМӘХМӘТОВ.

Фото: elefant.by