

Бар ине уның йәш сағы,
Типһә тимер өҙөрлөк.
Көс ғәйрәте, ташып торҙо,
Имәндәрҙе бөгөрлөк.
Ғүмер буйы түрә булды,
Күптәрҙе теҙ сүктерҙе.
Берәүҙе лә һаңға һуҡмай,
Аҡырҙы ла, екерҙе.
Ярандары йүгерҙеләр,
Билдәр бишкә бөгөлгән.
Әҙер ине улар хатта,
Табанын да үбергә.
Үҙгәрҙеләр заманалар,
Үҙгәрҙеләр кешеләр.
Түрә булып алды хәҙер,
Уның үҙе ишеләр.
Югалдылар дуҫ- иштәре,
Юҡ инде ярандары,
Күптән ташлап киткәнкәндәр,
Үҙенең балалары.
Иғтибарҙа, ихтирамда,
Йәшәйексе дуҫтарса.
Бер күрмәһәң ,бер күрһәтә,
Донъя бит ул, ҡуласа.
Сажиҙә Көсөкбаева (Абдуллина).
Фото: moe-online.ru