

Кемдер ғүмер буйы эш тип,
Бығау һалған ҡулына.
Кемдер йөрөй әүерелеп
Ялҡаулыҡтың ҡолона.
Шешә ҡоло... Бисә ҡоло...
Йыһаз ҡоло... Аш ҡоло...
Ҡотолоу юҡ был ҡоллоҡтан, –
Хет ерҙе тырнап оло.
Ҡол биләүселек дәүере –
Беҙ һайлаған юл бит ул.
Ерҙә бер кем азат түгел,
Һин дә, мин дә ҡол бит ул!
* * *
“...Күтәрегеҙ мине, зинһар,
Үлеп барам бит инде!
Былай булырымды белһәм,
Тыумаҫ инем, кит инде!
Һеҙҙә минең ҡайғымы ни, –
Эшегеҙ күп, аңлайым.
Мин дә инәлмәҫ инем бит, –
Тора ғына алмайым.
Эх, бар ине заманалар,
Түрҙә булды дәрәжәм.
Мине күреү менән ҡулын
Һуҙа ине һәр әҙәм.
Минең өсөн бил бөктөләр,
Талашып уҡ киттеләр.
Иң ҡәҙерле ҡунаҡ итеп,
Килеремде көттөләр.
Күтәрегеҙ мине, зинһар,
Ҡулыңды ғына бер һон!” –
Шулай зарын түкте бер көн
Урамда ятҡан бер һум.