Ҡатындарҙың эске менән дуҫ булғаны,
Ирен хурлап бар донъяны тултырғаны.
Яҡшы ирен,балаларын ҡалдырғаны,
Ирҙән - иргә югереп йөрөп аҙашҡаны.
Сабыр итмәй ,түҙә белмәй торғандары,
Буш һүҙ һөйләп кешеләрҙе ҡаңғыртҡаны.
Бәхет табып көтмәгәндә юғалтҡаны,
Үҙен уйлап, үҙен генә ҡайғыртҡаны.
Ғаиләләрен, үҙ ирҙәрен хурлаусылар,
Аллаһынан бер тамсы ла ҡурҡмаусылар.
Уйлағыҙсы ҡиәмәттең көнө етер,
Аллаһ һеҙгә шул ваҡытта нимә тиер?
Ә кем инде үҙ ирҙәрен хөрмәт иткән,
Тоғро булып бәхеттәрен һаҡлап ҡалған.
Аллаһ улар өсөн сәскәләрҙән,
Ожмах баҡсалары өсөн юлдар һалған.
Ҡатындарҙың ирҙәренән уңғаны бар,
Уңмайынса ярты юлда туңғаны бар.
Сабыр итеп түҙә белһәң Аллаһ бирер,
"Ожмах юлы әҙерләнем һиңә"- тиер.
Фәниә Сыңғыҙова(Мөхәмәтшина).