ҺҮҘ – ХАЛЫҠ ШАҒИРЫНА!

АУРА

Донъя күпме бөжәктәрҙән тора!
Ерҙә күпме бөжәк үжәте?!
Былары тик күҙгә күренгәне,
Күренмәгәне бар бөжәктең.

«Микромир» тип исем дә тапҡандар,
Микроэлементтар йәғни ҙә.
Былар инде бөжәк ише түгел,
Күҙ артында ғәжәп шәп икән! –
Бар нәмәне ашай: кейем, ағас,
Ташты, көлдө, хатта тимерҙе...
Ул материаль донъя.
Ә тормошта
Әйтәләр бит: «Йәнен кимерҙе...»
Эйе-эйе, күренмәҫтән генә
«Кимереүсе» йәнгә ҡаҙала.
Уны инде башҡа исем менән
«Аура» тигән булып атайҙар.
«Аураһы эй ауыр шул әҙәмдең,
Эргәһенә килер әмәл юҡ!» –
Тигән һүҙҙе ишетһәгеҙ әгәр,
Төҙәтергә һис бер ғәмәл юҡ.
Ундай әҙәм менән бер һөйләшеү –
Әллә ниндәй михнәт, ыҙа ла;
Ундайҙарҙың аураһы бик ауыр,
Гүйә, йәнгә уҡтар ҡаҙала.
Ундай бәндә – тере яза ла!

МАҠТАУ ҠАҒЫҘЫ

Төрлө була маҡтау ҡағыҙҙары,
Беләм улар бер иш түгелен.
Араһында береһен тотҡан һайын
Һалҡынайып ҡала күңелем...
Һөйләгәндәреңә ышанырға
Арабыҙҙа ярай тиле юҡ.
Ялғаныңды асып һалыр ине,
Ҡағыҙыңдың ғына теле юҡ.
Һиҙмәйһең дә телең һөйләгәнде
Тапшырғанда Маҡтау ҡағыҙын.
Ярандарың ятып тыңланылар
Һеләгәйҙәрен үк ағыҙып.
Түрәлек һәм ике йөҙлөлөк гел
Уҙышалар һиндә үҙ-ара.
Эстән хурлап, тыштан маҡтайһың да,
Һинең өсөн ҡағыҙ ҡыҙара.
Эске тарлыҡ менән
Тар эслелек –
Бәләңдең төп башы, нағыҙы.
Һинең ҡулда Маҡтау ҡағыҙы ла –
Йәнде үртәр хурлау ҡағыҙы...
Шуны алам...
Һинән – һуңғы ҡағыҙ,
Асылыңды асты аныҡлап.
Ул иҫтәлек булыр – булмышыңа,
Ниндәйлегеңә бер танытма...