Һоҡланыу

Әле күкрәген торба тәңгәленә тиклем күтәр­ҙе, әле һыңар ҡуллап торба буйлап үтте, әле баштүбән аҫылынды, әле кәүҙәһен зыр әйләндерҙе. Ҡыҫҡаһы, эшлә­мә­гән сальтоһы ҡалманы. Кесе улым ҡарап торҙо-торҙо ла, һоҡланып:
– Кәрим ағай, һеҙгә циркта сығыш яһарға кәрәк, – тине.

Күрә алмайым

Әле лә хәтеремдә: дүрт йәш тулғас, беҙҙе балалар баҡса­һында мәктәпкә әҙерләй башланылар. Һанарға, яҙырға өй­рәттеләр.
Тәрбиәсе апай таҡтаға биш ҡояш төшөрҙө лә, һанарға ҡушты. Мин беренселәрҙән булып ҡул күтәрҙем:
– Биш!
– Юҡ, дөрөҫ түгел.
– Ә нисәү һуң?
– Беҙ әле биш һанын өйрән­мәнек, шуға күрә өс ҡояш һәм тағы ла ике ҡояш. Аңла­шыл­дымы? – тине тәрбиәсе.
– Эйе.
Шунан бирле математиканы күрә алмайым...

Шылтырат

Сентябрь, уҡыу йылы яңы баш­ланып тора. Оҙайтылған көн төркөмөндәге уҡытыусы арманһыҙ булған. Төркөмдә I-II кластарҙан иллегә яҡын бала. Уҡытыусы ҡыҙҙар һәм ма­лай­ҙар шаяра башлаһа, улар­ҙың иғтибарын бәләкәй генә бронза ҡыңғырау менән йәлеп итә.
Уның янына мәктәптә өсөн­сө көн генә йөрөүсе малай килә.
– Минең әсәйем ҡайҙа? – тип һорай ул ҡыҙғаныс тауыш менән.
– Белмәйем, – тип яуаплай уҡытыусы тыныс ҡына.
– Ә миңә уға шылтыратырға яраймы?
Тәрбиәсе ҡыңғырауҙы бирә лә:
– Шылтырат, тик оҙаҡ тү­гел, – ти шул уҡ тыныс тауыш менән.

А. ЗАҺИРОВ.