Тешһеҙ мөхәббәт

Һин дә мин эшләп ул­тыр­ғанда, ишекте туҡылдатып, йылмайып килеп инә.
Бөгөн дә нәҡ шулай булды. Ҡо­яштай балҡып килеп инде лә, хәл-әхүәл һораштырғас, яңылыҡ­тарын һөйләргә тотондо.
Үҙенә ҡарап-ҡарап алам, нимә­лер булған кеүек. Бабайым сәп­сим үҙгәргән бит, тип уйларға ла өлгөрмәнем, ауыҙында теше юҡ­лы­ғы күҙемә салынды. Бәй, мин әйтәм, тештәрен кейергә онотоп сығып киткән, ахыры. Алғы теш­тәре булмағас, сәпсим ҡарт булып күренә. Күҙ менән ҡаш араһында мөхәббәтле бабайым ун йылға ҡартайҙы ла ҡуйҙы. Вәт, мәлғүн, тешһеҙ көйө эргәмә кил­мәһә, бүтән эше юҡмы икән ни? Хәбәрен һөйләй торғас, минең һушымды йыя алмай ултырға­ныма иғтибар иткәндер, күрәһең, эштең нимәлә икәнен һиҙенде буғай. Һөйләгән һүҙен тиҙ генә йомғаҡлай һалып, ҡайтыу яғын ҡайғырта башланы. Ултыр­ған еренән терт итеп китте лә ауыҙын шып иттереп ябып ҡуйҙы. Оҡшатып йөрөгән бабайымды тешһеҙ күргәс, тулышып ҡына кил­гән мөхәббәт бөрөләрем шиңде лә ҡуйҙы. Инде ни хәл итергә, тип аптырап ҡалдым.
Тауыҡ төшөнә тары керә, тигән шикелле, төш күреп ятам икән дә баһа. Вәт, мин әйтәм, теге мө­хәббәтле бабай төшөмә лә керә башланы. Етмәһә, тешһеҙ ауыҙы менән. Ғәрлегеңдән йығы­лып үлерһең.
Күҙҙәремде асып ебәрһәм, матур ғына итеп таң атып килә икән. Стеналағы сәғәткә күҙ йүгертһәм, ете тулып килә. Эшкә йыйынырға ваҡыттыр.
Унда иһә ишек асылған һайын бабайымды көтөп ике күҙем дүрт булды. Күпме генә көтһәм дә, нишләптер, тешһеҙ мөхәббәтем килмәне.
Бар бит ул мөхәббәт, һәр кемгә ҡояш кеүек йылмайып тора торған мөхәббәт. Күктәге ҡояштай бал­ҡып килеп инер һымаҡ булып тик тора…

Л. РАЯНОВА.