

Ҡарышып торманым, астым. Ә унда... ит! Гаишниктың башына ниндәй уй килгәнен белгегеҙ киләме? Эйе-эйе: Яңы йыл... Ит... Бушҡа...
– Ҡайҙан алдың? Иткә документың бармы? Бәлки, урлағанһыңдыр?
– Байрамға тип атайым бирҙе. Бөгөн генә һуйҙыҡ. Күрмәйһеңме ни, туңып та өлгөрмәгән.
– Әйҙә әле, посҡа инәйек, итте ҡайҙан алғаныңды шунда асыҡларбыҙ.
Сержант еңемдән тартырға тотондо, ә минең ингем килмәй. Тамсы ла. Унан тиҙ генә сығып булмаясаҡ. Шуға күрә тоттом да әйттем:
– Командир, теләйһеңме, мин һиңә ит бирәм. Шунан беҙ диңгеҙҙәге караптар һымаҡ икебеҙ ике яҡҡа китәбеҙ. Ризаһыңмы?
Риза булмаған ҡайҙа! Бейәләйен һалды ла пакеттарҙы асып ҡарай башланы. Байтаҡ маташҡас, береһен багажниктан алды.
Үҙемде тыныс тоторға тырышһам да, өйгә ҡайтып еткәндә лә асыуым баҫылмағайны әле. Машинаны подъезд алдына ҡуйҙым да багажникты асһам, бейәләй ята. Теге ҡәһәр һуҡҡыр менттыҡы! Кәйефем шунда уҡ күтәрелде. Мин генә түгел, сержант та зыян күргән, йәнәһе. Бейәләйҙе сүп-сар һауытына ташларға тип ҡулыма алғас, кейеп ҡарамаҡсы булдым. Бәлки, миңә тамандыр? Ҡулымды тыҡһам, унда... ҡағыҙ аҡсалар! Йөҙлөктәр, бишәр йөҙлөктәр. Араларында меңәрлектәре лә күренә. Һанағас, шатлығымдан үрле-ҡырлы һикергем килде. Былай булғас, мент ришүәтте ит менән алмаған, ә уны һатып алған була түгелме һуң? Етмәһә, һәр килограмын баҙар хаҡынан биш-алты тапҡырға арттырып.
Һуңынан миңә былай тип аңлаттылар: мент үҙҙәренең түрәләренә аҡса менән тотолмаҫ өсөн кеҫәһенә һалмаған, ә бейәләйенә йыйған. Ул-был була ҡалһа, уны ырғытыуы ҡыйын түгел дә баһа.
Бына шулай Яңы йыл алдынан итле лә, аҡсалы ла булдым.
Р. ШӘЙХУЛЛИН.
Фото:umoritelno.com