

Яздар ҡарт, күрше ауылға, ҡустыһына ҡунаҡҡа барған. Тик ҡустыһының, сырхап киткән ҡатынын дауаханаға оҙатып, иркенләп эсеп йөрөгән сағына тура килгән. Хатта, мейес башында әсеп ултырған ҡырҡ литрлыҡ феләктәге балды иҙәнгә төшөрөп ҡуйған.
Ҡарт ҡунырға ҡалған. Йоҡлап ҡына барһа, ҡыштырлаған тауышҡа һиҫкәнеп, башын күтәреп ҡараған. Иҫереп йоҡлап ятҡан ҡустыһы уянған да, атларға ла хәле юҡлыҡтандыр инде, феләккә табан шыуыша икән. Шарт-шорт асып бер сүмес балды күтәреп эскән дә кире урынына шыуышҡан. Был хәл тағы ла ҡабатланған. Яздар ҡарт, ахыры, йәне көйөп, түҙмәй:
– Нимә разведчик кеүек шыуышып йөрөйһөң? Мендәреңде ал да ят шунда ғына! – тигән.
Ҡустыһы, киләһе шыуышҡанында, мендәрен дә бергә һөйрәгән.
Мәүлит КӘРИМОВ.