

Эш былай булған. Апай өйгә ҡайтһа, ире өйҙә юҡ, ти. Әммә өйҙә тәмле ҡыҙҙырылған балыҡ еҫе сыға икән. Коллегам бик аптыраған, ире айныған да берәйһенән балыҡ һатып алып, уның ҡайтыуына бешереп ҡуйған тип уйлаған. Шатлығынан ашыға-ашыға табаны асып ебәргән. Ә унда...тауыҡ сепейҙәре йәбешеп ята, ти.
Ире кетәклеккә инеп, себеш сығарып ултырған тауыҡты ҡыуып төшөрөп. Уның йомортҡаларын алып кереп “ҡыҙҙырған”. Иҫерек булғас, йомортҡа эсендәге етлегеп тә бөтмәгән себештәрҙе күрмәгән дә инде.
“Ҡайтып, шул бешергән себештәрен ашармы икән тип көттөм, ҡайтманы”, – ти коллегам”.
Социаль селтәрҙәге бер ҡатын ауыҙынан.