Ҡушаматтары менән һорашып бара-бара йәш уҡытыусы күп атай менән таныша. Тик Алкаш Ғүмәр менән генә уңайһыҙ хәлгә ҡала. Бер ҡапҡа төбөндә йыуан бүрәнәләрҙән бура бурап ятыусы киң елкәле, дастуйын кәүҙәле ир янына туҡтап: “Алкаш Ғүмәрҙәр ҡайҙа тора?” – тип һорай. Ә теге кеше иһә нәҡ ул эҙләгән Ғүмәр булып сыҡҡан.
“Мин – тап үҙе инде, ни йомош, һеңлем?” – тигәс, уҡытыусы ҡыҙ ҡойолоп төшә, оятынан ер тишегенә кереп китерҙәй була. Тегенеһе: “Ярай, ярай, уңайһыҙланма, һеңлем, күп кенә эселгәндә лә, бер ҙә иҫермәгәнгә ауылдаштар үҙ итеп таҡҡан ҡушаматым ул минең”, тигәс кенә, уҡытыусы бер хәлгә килә.
Рәжәб Әхмәтов.
Фото: shedevrum.ai