Түҙемһеҙләнеп көтәм!

Бүлмәлә компьютер булған, етмәһә, интернетҡа то­таштырылған. Ҡатыны иртәгә килергә тейеш, шуға күрә ир уға хәбәр ебәрергә уйлаған. Ләкин осраҡлы рәүештә хата ебәргән, дөрөҫ булмаған адрес йыйған. Адрес бөгөн генә ирен ерләп, тол ҡалған ҡатындыҡы булып сыҡҡан.
Тол ҡатын почтаны тикшер­гәндә ҡайғыһын уртаҡлашыусы бер нисә хәбәргә юлыҡҡан. Хәбәрҙәрҙең береһе “Әлегә өйҙә тороусы минең ҡатыныма” тип аталған. Бүлмәгә тол ҡатындың улы ингәндә әсәһе сепрәк кеүек ағарған, әкрен генә өҫтәлдән ауып барған. Әсәһен һушына килтергәс, егет мони­торға те­кәлгән.
“Ҡәҙерле ҡатынҡайым! Һи­нең хәбәр яҙыуымды көтмә­гәнеңде беләм. Ләкин яҙма­йын­са булдыра алмайым, сөнки беҙ икәү йәшәйәсәк бүлмәлә интернет бар. Мин бик һәйбәт килеп еттем. Урынлашыу менән, һинең килеүеңә әҙерләнә башланым. Минең кеүек үк, мажараларһыҙ һәм һуңламай килеп етерһең, тип ышанам. Түҙемһеҙләнеп кө­тәм!
R.S. Бында бик эҫе!”

А. СӘЙФЕТДИНОВ