Тоҙлама

Кемдер һөт һемерә, кемдер тоҙло ҡыяр кимерә. Тағы ла икәү инә. Хәлдәре хөрт. Оҙаҡ ҡына кеҫәләрен аҡтаралар, кү­рәһең, аҡсалары ҡыярға ла ет­мәй. Юлын барыбер табалар. Буфетсынан ике стакан тоҙлама һорайҙар. Егет­тәр күҙ асып йом­ғансы стакандарҙы бушатып ҡуя. Йөҙҙәре яҡтырып китә.
– Беҙ күпме тейеш? – тип һо­­рай улар, аҡса түләргә йыйынып.
– Беҙҙә медицина түләүһеҙ! – тип ғорур яуаплай буфетсы.

Роберт

Розаға ҡунаҡта бәсәй балаһы бүләк итәләр. Бик матур бул­ған­лыҡтан, ул баш тарта алмай. Шуныһы ғына күңелен ҡыра: ата-әсәһе нисек ҡарар? Шунда уҡ исемен дә таба: Роберт.
Өйгә ҡайтҡанда ата-әсәһе йоҡлаған була. Ишекте әсәһе аса. Карауатта ятҡан атаһы: “Таныш бул, әсәй, Роберт”, – ти­гән һүҙҙәрҙе ишетә.
Әсә менән ҡыҙ аш бүлмә­һендә һөйләшеп ултырғанда, йөҙө ҡояштай балҡыған, галстуклап костюм кейгән ата килеп инә. Ҡулында – шампан шешәһе!

Танышыу

Ҡатыным менән нисек та­ныш­ҡанымды һаман онота алмайым. Медицина комиссияһы үткәндә ишетеү һәләтен тик­шереү өсөн лор-кабинетҡа индем. Һөйкөмлө генә ҡыҙ мине мөйөшкә баҫтырғас, беҙҙең арала бышылдап ошондай һөйләшеү булды:
Ул: “54”. Мин: “54”. Ул: 72”. Мин: “72”. Ул: “92”. Мин: “92”. Ул: “Кис көнө шылтыра­тыр­һың”.

М. ФӘРУҠШИН.