Мәңгелек мөхәббәт

− Һөйәһеңме?
− Һөйәм.
− Тәүҙәгеләйме?
− Иң-иң тәүҙәгеләй...
− Иҫәр, улай уҡ түгел, тигең, исмаһам, ышаныслыраҡ булыр.
− Эй-й-й, иһаҡай, башты һаман әйләндерәһең. Үҙең һөйәһеңме?
− Әлләсе...
− Улай булғас, нишләп осрашаһың?
− Әлләсе...
− Аңла был бисәләрҙе! Өйләнешкән саҡта, яратам, һинһеҙ йәшәй алмайым, тип башты бутаның да, ике йыл да бергә тора алманыҡ. Ә хәҙер, утыҙ йыл үткәс, тағы нимә кәрәк булды инде?
− Бына һиңә, үҙең бит, меҫкенләнеп, осрашайыҡ, һағындым, тик ирең белеп ҡалмаһын, тип йонсоттоң. ҡатының, балаларың да бар. Әллә һаман мине һөйәһеңме?
− Һөйәм дә шикелле... Ә һин?
− Эй-й-й... Һөйәм...
− Тәүҙәгеләйме?
− Ыһы...
− Ыһы түгел инде ул: йә − эйе, йә − юҡ!
− Үҙгәрмәгәнһең икән, хәсрәт, һаман боғаҙҙан алырға тырышаһың. Әйттем бит инде, ыһы, тип, ызначит, ыһы.
− Әйтерһең, һин аҡылланғанһың!
− Тыныслан, кеше ишетер. Утыҙ йыл күрешмәгән яратышҡан кешеләр шулай һөйләшә тиме ни?
− ҡайҙа ул яратышҡан кешеләр, һинме, минме?
− Абау, үҙең әле генә, һөйәм, тинең ...
− Кемде, һинеме, хәсисә?
− Мине тағы мыҫҡыл итергә булдыңмы? Бар, үҙеңдең бисәңә ҡайтып кит, онот мине!
− Ике ятып, бер ҙә төшөмә кермәҫһең, бисура!
− Тағы егерме йыл күрмәһәм дә үкенмәм, ҡартлас! Таянып килгән таяғыңды онота күрмә, йә юлда йығылып ятырһың...
− Минең өсөн ҡайғырма. Лутсы үҙеңде уйла, ана, билеңә быуып килгән шәлең ишек төбөндә, ҡайтышлай һыуыҡ алдырма...
− Нишләп әле минең бил өсөн борсолаһың? Үҙ хәлемде үҙем беләм.
− Борсолам шул, һөйәм бит...
− Тәүҙәгеләйме?
− Ыһы... Ә һин?
− Әлләсе... Мин дә – ыһы...
Рәзилә ЫРЫҪҡУЖИНА.